أُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ
آنهااند كه نگونسار « 1 » و خاكسار شدند ،
وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
و پديد آمد باطلى آن دروغها كه مىگفتند . ( 21 )
لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ
هرآينه [ كه ] ايشانند به قيامت از همه زيانكارتر ، و خاكسار [ تر ] و نيگونسارتر « 7 » . ( 22 )
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند
وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ
و به خضوع و خشوع به خداى تعالى بازگشتند ، و به ياد « 2 » وى آرام گرفتند ؛
أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ
آنهااند بهشتيان ،
هُمْ فِيها خالِدُونَ
ايشان در آنجا جاويدان « 3 » . ( 23 )
مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ
مثل گروه كافران با گروه مؤمنان ، چون مثل كوران و كران است با بينايان ، و شنوندگان « 4 »
هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا
ا برابر بود « 5 » به صفت ،
أَ فَلا تَذَكَّرُونَ
ا پند نمىگيريت بدين موعظت . ( 24 )
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ
به راستى و درستى كه فرستاديم نوح پيامبر را به قوم وى به رسالت ، گفت منم مر شما را بيمكنندهء پيدا از عذاب و عقوبت .
( 25 )
أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
مپرستيت خداى تعالى را مگر به اخلاص و يقين ،
إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ
چه من مىترسم « 6 » بر شما از عذاب روز دردگين .
( 26 )
فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما نَراكَ إِلَّا بَشَراً مِثْلَنا
گفتند سران كافران
هامش
( 1 ) - ن : نگوسار .
( 2 ) - ن و ت : و با ياد .
( 3 ) - ن : جاودان .
( 4 ) - ن :
و با شنوندگان .
( 5 ) - ن و ت : ا برابر بوند - در اصل نسخه : نبود ، كه اصلاح شد .
( 6 ) - ن و ت : مىبترسم .
( 7 ) - ن : نگوسار .