تو داناتر است به حال تبهكاران « 1 » . ( 40 )
وَ إِنْ كَذَّبُوكَ
و اگر دروغ گوى دارندت اين مشركان
فَقُلْ لِي عَمَلِي وَ لَكُمْ عَمَلُكُمْ
بگوى مراست « 2 » كردار من [ و ] شما راست كردارتان ،
أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ
شما بيزاريت از آنچه « 3 » من مىكنم و من بيزارم از آنچه « 12 » شما مىكنيت اى كافران . ( 41 )
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ
و از ايشان كساناند ، كه گوش مىدارند به خواندن تو نه از بهر آنك تا پند گيرند « 4 » و كار بندند ، چه به قصد آنك فسوس كنند و بخندند « 5 » .
أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَ لَوْ كانُوا لا يَعْقِلُونَ
ا تو توانى شنوانيدن كران ، و اگر چه خرد ندارند ايشان . ( 42 )
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْظُرُ إِلَيْكَ
و از ايشان كس است كه به تو مىنگرند « 6 » ، نه از بهر آنك تا راه برد بلك « 7 » به قصد آنك تا راه برد « 8 » ؛
أَ فَأَنْتَ تَهْدِي الْعُمْيَ وَ لَوْ كانُوا لا يُبْصِرُونَ
ا تو توانى راه نمودن كوران ، و اگر چه نمىبينند ايشان . ( 43 )
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً
خداى تعالى بر مردمان هيچ ستم نكند ،
وَ لكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
و ليكن « 9 » از مردمان بر تنهاى ايشان ستم مىرود . ( 44 )
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنَ النَّهارِ
و آن روز كه برانگيزانيم « 10 » شان ، چنان نمايدشان ، كه درنگ نكردند مگر ساعتى از روز در اين جهان ؛
يَتَعارَفُونَ بَيْنَهُمْ
به اوّل حال آشناييها پيدا كنند ،
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ
خاكسار و نگوسار « 11 » شدند ،
هامش
( 1 ) - ن و ت : به تبهكاران .
( 2 ) - ن : كه مراست .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن و ت : تا بپذيرند .
( 5 ) - ن و ت : برخندند .
( 6 ) - ن : مىنگرد .
( 7 ) - ن : بل كه .
( 8 ) - در « ن » برد و در « ت » برد ضبط شده است .
( 9 ) - ن : و لكن .
( 10 ) - ن و ت :
برانگيزيم .
( 11 ) - ت : نگونسار - و « ن » مانند متن است .
( 12 ) - ن : آنج .