يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ
فرشتگان ما مىنويسند مكر و غدر ايشان . ( 21 )
هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
وى است آن خداى كه مىبردتان « 1 » ، در دشت بر ستوران ، و در دريا به كشتيهاى روان ،
حَتَّى إِذا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ
تا چون باشيت در كشتيها [ ى ] گران ،
وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ
و مىبرد كشتى مر « 2 » اهل كشتى را به باد بزان
وَ فَرِحُوا بِها
و باشند اهل كشتى بدين حال شادمان ،
جاءَتْها رِيحٌ عاصِفٌ
آمد ناگاه بادى تندى درختشكن ، ديوارافكن ؛
وَ جاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ
و موج برخواست ، از پيش و سپس و چپ و راست ،
وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
و دانستند كه اسباب هلاك از همه رويها درآمد ، از ايشان بانگ تضرّع و زارى و دعاى به اخلاص و ترسكارى برآمد ؛
لَئِنْ أَنْجَيْتَنا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ
اگر برهانىمان از اين بليّت ، باشيم از شاكران اين عطيّت . ( 22 )
فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ
چون رهانيدشان ، و به مراد رسانيد - شان ؛ بازگرديدند « 3 » به همان ستمكارى ، [ و ] در زمين به باطلكارى ، و بدكردارى .
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ
اى مردمان ضرر ستم شما هم بر شماست ،
مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا
و اين قدر كامرانى متاع دنياست ،
ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ
باز بازگشت - شما به ماست ؛
فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
آنگاه خبر دهيمتان بدانچه « 4 » كرديت ، و جزا دهيمتان بدانچه « 6 » آورديت . ( 23 )
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ
داستان زندگانى اين جهان ، چون آبى است كه فرستاديم از آسمان ؛
فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ
نبات زمين به آب بياميخت ، و برهاى مختلف بدان بينگيخت ؛
مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ
از آنچه « 5 »
هامش
( 1 ) - اصل : ميردتان .
( 2 ) - ن : « مر » ندارد .
( 3 ) - ن و ت : بازگردند .
( 4 ) - ن : بدانج .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : بدانج .