لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ
همه بمردندى « 1 » ، و مدتهاى خويش بسربردندى .
فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
ليكن « 2 » مىمانيم آنها را كه از عذاب ما نترسند ، تا در طغيان خويش سر نهاده « 3 » در حيرانى همىروند . ( 11 )
وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً
و چون كافر را بلاى مىرسد مىخواندمان به خفتگى ، و نشستگى و استادگى ؛
فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ
چون مىگشاييم از وى بلاى وى ،
مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّهُ
مىرود چنانك گويى در هيچ بلاى نبوده استى تضرّع و دعاى وى ؛
كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
همچنين آراسته گردانيده شده است به نزد مسرفان ، كردارهاى بد ايشان « 4 » . ( 12 )
وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا
و هلاك كرديم قرنها را پيش از شما چون ستم كردند ،
وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا
و آورده بودند به ايشان رسولان ايشان « 5 » آيتهاى ما و ايشان ايمان نياوردند .
كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
همچنين جزا دهيم مجرمان را ،
ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ
باز شما را باشندگان زمين گردانيديم از بعد آنك برديم ايشان را ؛
لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
تا ببينند دوستان ما ، كه چه مىكنيت شما . ( 13 - 14 )
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ
و چون خوانده مىشود بر ايشان آيات كتاب ما ،
قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا
مىگويند آنها كه نمىترسند از عذاب ما ، و امّيد نمىدارند به ثواب ما ،
ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ
قرآنى « 6 » بياور « 7 » جز اين
هامش
( 1 ) - ن : مردندى .
( 2 ) - ن : لكن .
( 3 ) - ن و ت : سر در نهاده .
( 4 ) - ن :
كردارهايشان .
( 5 ) - ن : شان .
( 6 ) - اصل : قرآن .
( 7 ) - ن : آر .