مانند ؛ چرا نمىروند با وى از هر قبيلهاى جمعى و نمىباشند به مدينه قومى تا آن روندگان به غزو از رسول صلى اللّه عليه و سلم علم آموزند ، و تا بترسانند اين قوم [ خويش ] را كه اينجااند ، چون بازآيند تا اينها به پند آنها پند گيرند . ( 122 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ
اى مؤمنان ، حرب كنيت با آنها كه نزديك شمااند « 1 » از كافران ؛
وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً
و بيابند از شما شدّتى ، و اظهار شجاعتى ؛
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
و بدانيت كه خداى تعالى يار متّقيان است ، و نگهدار ايشان است . ( 123 )
وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً
و چون فرستاده شود سورهاى به مصطفى ، صلى اللّه عليه و سلم از منافقان كس است كه مىگويد كه كى « 2 » را افزود اين سوره تصديق و صدق و صفا ؛
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
اما آنها كه مؤمنانند فزودشان يقين ، و ايشان شادى مىكنند از اين . ( 124 )
وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ
و اما آنها كه در دلهاى ايشان « 3 » كفر و نكرت است ، آمدن اين سوره ايشان را سبب زيادتى شك و شبهت است ؛ و بيرون « 4 » روند از اين جهان ، و ايشان كافران . ( 125 )
أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لا يَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ
ا نمىبينند اين منافقان كه ايشان آزموده [ مى ] شوند در هر سال يكبار يا دو بار ؛ باز از ايشان نه توبه است و نه اعتبار « 5 » . ( 126 )
هامش
( 1 ) - ن : نزديكاند بشما .
( 2 ) - ن : كه .
( 3 ) - ن : در دلهاشان .
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - ن و ت : باز نه از ايشان توبه است و نه از ايشان اعتبار .