بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَكُمْ
و هرآينه سوگند خورند « 1 » به خداى تعالى كه اگر توانايى داشتيمى ، با شما بيرون « 2 » آمديمى و شما را نگذاشتيمى ؛
يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ
تنهاى خويش را هلاك مىكردند « 3 » ،
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
و خداى تعالى مىداند كه ايشان دروغ مىگويند . « 4 » ( 42 )
عَفَا اللَّهُ عَنْكَ
در گذاشت از تو خدا ، اى « 5 » محمد مصطفى ،
لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ
چرا دستورى دادى به ناآمدن اين « 6 » منافقان را ؛
حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ تَعْلَمَ الْكاذِبِينَ
تا پديد آمدندى ترا راستگويان ، و بدانستيتى « 7 » دروغگويان را از ايشان . ( 43 )
لا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ
دستورى نخواهند از تو گروندگان ، به خداى تعالى و بدان جهان ، بماندن جهاد به مال و تن خويش با كافران ، و خداى تعالى داناست به متّقيان . ( 44 )
إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
آنها دستورى خواهند از تو كه نگرويدند به خداى تعالى و به قيامت ،
وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ
و دلهاى ايشان به شك « 8 » است و شبهت ،
فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ
ايشان گردان مىباشند در شك و حيرت . ( 45 )
وَ لَوْ أَرادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً
اگر بخواستندى بيرون آمدندى « 9 » با شما ، و آمادگى كردندى مر آن را ؛
وَ لكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعاثَهُمْ
و ليكن « 10 » نپسنديد
هامش
( 1 ) - اصل : خوردند .
( 2 ) - ن : برون .
( 3 ) - ن : مىگردانيد .
( 4 ) - ن : دروغگويانند .
( 5 ) - ن : يا .
( 6 ) - ن : « اين » ندارد .
( 7 ) - ن : بدانستيى - ت : بدانستى .
( 8 ) - ن : شان با شك .
( 9 ) - ن : بيرون آمدن .
( 10 ) - ن : و لكن .