را « 1 » به عذاب اليم . ( 34 )
يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ
آن روزى كه تفسانيده شود آنها را « 2 » در آتش سوزان ،
فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ
و داغ نهاده شود بدان پيشانىهاى ايشان ، و پهلوهاى ايشان و پشتهاى ايشان ؛
هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ
گفته شود ايشان را اين آن مالهاست كه از بهر خويش گنج مىنهاديت ،
فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ
بچشيت و بال آنچه « 3 » روزگار در وى مىداريت « 4 » .
( 35 )
إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ
عدد ماهها [ ى ] سال ، نزد « 5 » خداوند ذو الجلال ، دوازده است بر كمال ؛ نوشته « 6 » شده است در لوح محفوظ اينها ،
يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
آن روز كه آفريد خداوند تعالى آسمانها و زمينها .
مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ
از وى چهار ماه حرام است ، و آن رجب و ذوالقعده و ذوالحجّه و محرّم است ؛
ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
اين است شمار راست ، بىفزون و بىكاست .
فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ
ستم مكنيت در اين چهار ماه ، بر تنهاى خويش به كردن گناه ؛
وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً
و حرب كنيت با همهء مشركان ، چنانك با شما حرب مىكنند همهء « 7 » ايشان ،
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
و بدانيت كه خداى تعالى است يار و نگهدار متّقيان . ( 36 )
إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا
تأخير كردن حرمت ماه محرّم به ماه صفر بدعت فزونى است بر بدعتهاى كافران ، گمراه گردانيده مىشوند به وى
هامش
( 1 ) - ن : مر ايشان را .
( 2 ) - ن : « را » ندارد .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - اصل : مىداديت .
( 5 ) - ن : به نزد .
( 6 ) - ن : نبشته .
( 7 ) - ن : « همه » ندارد .