أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها
ا مر ايشان را پايهايى است كه بدان راه مىروند ،
أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها
يا مر ايشان را دستهايى است كه بدان چيزى مىگيرند ،
أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها
يا مر ايشان را چشمهائى است كه بدان راه مىبينند ،
أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها
يا مر ايشان را گوشهائى است كه بدان سخن مىشنوند .
قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ
بگو يا محمد بخوانيت اينها را كه ايشان را شريكان مىخوانيت ، يا ياران خويش را كه در شرك با ايشان شريكانيد ،
ثُمَّ كِيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ
باز با من دستان كنيت و زمانم مدهيت . ( 195 )
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ
نگاهدار من و سازندهء كار من خداوند است ، كه فرستندهء قرآن است ،
وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ
و وى نگاهدار و سازندهء كار پارسايان است .
( 196 )
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ
و آنها كه ايشان را بدون خداى تعالى معبود مىخوانيت ، نتوانند كه شما را يا خويشتن را نصرت كنند چون درمانيت . ( 197 )
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى لا يَسْمَعُوا
و اگر بخوانيتشان به راه راست نشنوند ،
وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ
و ببينىشان كه مىنگرند به تو و ترا نبينند . ( 198 )
خُذِ الْعَفْوَ
بگير كار به آسانى ،
وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ
و بفرماى به خوبى و مهربانى ،
وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ
و روى بگردان از اهل نادانى « 1 » . ( 199 )
وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ
و اگر بشوراندت از شيطان شورشى ، و بياغالدت آغالشى ؛
فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ
به خداى تعالى اندخس ، و از وى بترس ؛
إِنَّهُ
هامش
( 1 ) - اصل : نادان .