باشيم از شاكران ، بر اين انعام و احسان ؛ و دادشان خداوند آن چنان « 1 » فرزند ، و شكر آوردند ، و به گفته « 2 » وفا كردند . ( 189 )
فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً
از بعد آن به روزگار « 3 » ، و گذشتن مدتهاى بسيار ؛ چون بداد خداى تعالى [ مر ] مادر و پدر مشرك [ را ] فرزند درست اندام ، و به خلقت و صورت تمام ؛
جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما
مر او را شريكان گفتند در آنچه « 4 » دادشان ، به نام كردند عبد العزّى و عبد اللّات و عبد منات و مانند آن ، و به گزاردن شكر آن نعمت به سجدهء بتان ، و به آوردن « 5 » فرزندان در شرك و طغيان ،
فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
پاك است خداى تعالى از آنچه « 6 » مىگويند مشركان . ( 190 )
أَ يُشْرِكُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ
أ شريكان خداى تعالى مىدارند آنها را كه نيافرينند ، و [ ايشان ] آفريده شوند ،
وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ
و نتوانند كه بتپرستان را يا خويشتن را نصرت كنند .
( 191 - 192 )
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى لا يَتَّبِعُوكُمْ
و اگر بخوانيتشان به راه راست نكنندتان متابعت ،
سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ
يكسان است بر شما اگر بخوانيتشان يا خاموش باشيت از دعوت . ( 193 )
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
آن بتان كه ايشان را معبود مىخوانديت بدون خداوند اكبر ،
عِبادٌ أَمْثالُكُمْ
بندگانىاند همچون شما مخلوق و مصوّر .
فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بخوانيتشان تا اجابت كنندتان ، اگر هستيت راستگويان ، كه ايشانند معبودان . ( 194 )
هامش
( 1 ) - ن : اين چنين .
( 2 ) - ن : و گفته .
( 3 ) - اصل : بروردكار .
( 4 ) - ن : در آنج .
( 5 ) - ن : برآوردن .
( 6 ) - ن : آنج .