را بر نكوهيده كوشش . ( 41 )
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و آنها كه گرويدند ، و نيكوييها ورزيدند ؛
لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
نفرماييم تنى را مگر به قدر طاقت وى ،
أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ
ايشانند اهل بهشت و نعمت وى ،
هُمْ فِيها خالِدُونَ
باشند ايشان جاويدان « 1 » در وى . ( 42 )
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ
و بياهنجيم آنچه « 2 » بودشان در سينه ، از غش و كينه ؛
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ
مىرود در زير درختان و كوشكهاى ايشان ، در جويها آبهاى روان .
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا
و گويند سپاس مر خداوندى را كه راه نمودمان بدين ،
وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
و نبوديمى راه راستيافتگان اگر نبودى از خداى تعالى توفيق و تلقين .
لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ
آوردند « 3 » بما پيامبران خداى ما دين حق ، و داشتيمشان مصدّق ؛
وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
و ندا كنندشان فرشتگان « 4 » ، كه آنكتان بهشت جاويدان « 9 » ، بدانچه مىكرديت از خير و احسان . ( 43 )
وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ
و ندا كنند بهشتيان دوزخيان را به فرمان ،
أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا
كه ما حق يافتيم آنچه « 10 » خداى تعالى وعده كرده بودمان ،
فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا
شما حق يافتيت آنچه « 11 » خداى تعالى وعيد كرده بودتان ،
قالُوا نَعَمْ
گويند يافتيم [ همچنان ] ؛
فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ
بانگ كند بانگكنندهيى ميان ايشان ،
أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
كه لعنت خداى تعالى بر كافران . ( 44 )
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
آنها كه ديگران را از راه خداى تعالى بازدارند ،
وَ يَبْغُونَها
هامش
( 1 ) - ن : جاودان .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - اصل : آودند .
( 4 ) - ن و ت : فريشتگان .
( 9 ) - ن : جاودان .
( 10 ) - ن : آنج .
( 11 ) - ن : آنج .