بهشت درآييت اى مستضعفان ،
لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ
كه نه ترس است بر شما امروز « 1 » و نه اندوهان « 2 » . ( 49 )
وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ
و بانگ كنند دوزخيان بهشتيان را كه فرودهيت ما را پارهء آب كه چشنهييم ،
أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ
يا طعامى از آنچه « 3 » خداى تعالى شما را روزى كرده چه گرسنهايم ؛
قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ
گويند كه خداى تعالى حرام كرده است طعام و شراب بهشتيان را « 4 » بر كافران . ( 50 )
الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً
آنها كه گرفتند دين خويش را فسوس و بازى ، و كار [ هاى ] مجازى ؛
وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
و فريفتشان زندگانى اين جهان ،
فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ
امروز بمانيمشان در دوزخ چون فراموشان « 5 » ،
كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا
چنانك به فراموشتان [ مانده ] بودند ايشان ياد امروز را در آن جهان ،
وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ
و چنانك بودند آيات ما را منكران . ( 51 )
وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى عِلْمٍ
و آورده بوديم به ايشان كتاب مفصّل ، به امر و نهى [ و ] وعد و وعيد و حكم و خبر و حكمت و مثل ؛ دانسته كه كى كند متابعت ، و از كى آيد مخالفت ،
هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
تا هدايت و رحمت بود به حقّ اهل ايمان و معرفت . ( 52 )
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ
نمىپايند مگر عاقبت كار مصدّقان و مكذّبان اين كتاب را ،
يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ
آن روز كه آيد عاقبت وى و آن روز قيامت بود مر جزا و حساب
هامش
( 1 ) - ن : « امروز » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : اندهان .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : « را » ندارد .
( 5 ) - در « ن » از « امروز بمانيم . . . » تا « فراموشان » از قلم افتاده است .