إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ
ما گردانيديم « 1 » ديوان را ، دوستان و يارىكنندگان مر مشركان را . ( 27 )
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً
و چون كافران فعل زشت مىكنند و معلوم مىشود مر « 2 » مؤمنان را ،
قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا
مىگويند كافران كه [ ما ] بر اين يافته بوديم پدران را ،
وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها
و خداى تعالى فرموده است ما را و ما پيش « 3 » مىرويم فرمان را .
قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ
بگو كه خداى تعالى به كار زشت نفرمايد پس بمانيت ،
أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
أ مىگوييت بر خداى « 4 » تعالى به دروغ آنچه « 5 » نمىدانيت « 6 » . ( 28 )
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ
بگوى كه خداى تعالى به عدل فرموده است ، و آن توحيد و ايمان است ،
وَ أَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ
و روى آريت به خدمت خداوند تعالى نزد هر مسجدى چه آن عبادتگاه [ همهء ] بندگان است ،
وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
و وى را « 7 » خوانيت و مخلص باشيت در دين چه بدين فرمان است ؛
كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ
چنانك هست كردتان به بدايت ، بازبرانگيزاندتان « 8 » به قيامت . ( 29 )
فَرِيقاً هَدى وَ فَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ
گروهى « 9 » را داد هدايت ، [ و گروهى را ] درست شد بر ايشان ضلالت ؛
إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
ايشان گرفتند ديوان را بدون خداى تعالى دوستان ، و يارىكنندگان ،
وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ
و پندارند كه ايشانند راه راستيافتگان . ( 30 )
هامش
( 1 ) - اصل : گردانيديديم .
( 2 ) - ن : « مر » ندارد .
( 3 ) - اصل : مايش - در دو نسخهء ديگر : ما پيش مىرويم .
( 4 ) - ن : به خدا .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : مىندانيت .
( 7 ) - ن : ورا .
( 8 ) - ن و ت : برانگيزدتان .
( 9 ) - اصل : گروه .