قالَ ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ
خداى تعالى گفت چه بازداشت ترا « 1 » كه سجده نكردى و نديدى ،
قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ
گفت من بهترم از وى كه مرا از آتش آفريدى ، و وى را « 2 » از گل آفريدى . ( 12 )
قالَ فَاهْبِطْ مِنْها
خداى تعالى فرمود كه فرودرو « 3 » از آسمان ،
فَما يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيها
چه نرسد ترا « 4 » كه كبر آرى در اين مكان ؛
فَاخْرُجْ
بيرون « 5 » شو از اين صورت ،
إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ
چه تويى از اهل خوارى و مذلّت ،
قالَ أَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
گفت مرا زمان ده تا روز قيامت . ( 13 - 14 )
قالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ
گفت داديمت مهلت
قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي
گفت مرا بدين كه گمراه كردى ، و عيش مرا تباه كردى ،
لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ
بنشينم مر ره زدن ايشان را بر راه « 6 » راست . ( 15 - 16 )
ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ
باز بيايم به ايشان از پيش روى و سپس و چپ و راست ؛
وَ لا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرِينَ
و نيابى بيشتر « 7 » ايشان را شكرآرندگان ، و طاعت دارندگان . ( 17 )
قالَ اخْرُجْ مِنْها مَذْؤُماً مَدْحُوراً
گفت بيرون « 8 » آى از اين صورت ، نكوهيده و رانده از رحمت ،
لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ
هر كه به دم تو رود از ايشان پر كنم دوزخ را از شما به كليّت . ( 18 )
وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ
و يا آدم بباش تو و جفت تو حوّا ، در اين بهشت زيبا ؛
فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما
بخوريد از آنجا كه خواهيت ،
وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ
و گرد اين درخت مگرديد ،
فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
چه بر تن خويش ستمكنندگان
هامش
( 1 ) - ن : « ترا » ندارد .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن و ت : گفت فرورو .
( 4 ) - ن و ت :
نرسدت .
( 5 ) - ن : برون .
( 6 ) - اصل . و راه .
( 7 ) - ن : « بيشتر » ندارد .
( 8 ) - ن : برون .