وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ
و اگر ايشان را مطيع باشيت ، در آنك حرامكردهء خداى را تعالى حلال داريت ، شما نيز مشركان بويت . ( 121 )
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ
آنك بود مرده زنده گردانيديمش ، يعنى كافر بود ايمان داديمش ؛
وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ
و داديمش روشنايى كه مىرود به وى در ميان مردمان ،
كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها
همچون كسى بود كه مىرود در تاريكيها و نتواند بيرون « 1 » شدن از آن ،
كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
همچنين آراسته شده است به نزد كافران آنچه مىكنند ايشان . ( 122 )
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها
و همچنين كرديم در هر شهرى بدان ايشان را سران ايشان ،
لِيَمْكُرُوا فِيها
تا مكر و دستان مىكنند در « 2 » ميان ايشان ؛
وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ
و دستان نمىكنند مگر با تنهاى خويش ، و نمىدانند كه ببينند « 3 » جزاى خويش به سزاى خويش .
( 123 )
وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ
چون آمد « 4 » به ايشان آيتى از آسمان ، گويند « 5 » ما نگرويم تا داده نشويم آنچه « 6 » داده شدند پيامبران .
اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ
خداى تعالى داناتر كه رسالت كجا نهد ، و نبوّت كرا دهد ؛
سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ
هرآينه برسد به مجرمان خواريى « 7 » بدان جهان ، و عذاب سخت
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : « در » ندارد .
( 3 ) - ن : بينند .
( 4 ) - ن و ت : آيد .
( 5 ) - ن : بگويند .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - اصل : خوارى جهان ، كه از « ن » اصلاح شد .