فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ
بخوريت از آنچه « 1 » وى را « 2 » به نام خداى تعالى بسمل كرديت ، اگر مؤمنانيت . ( 118 )
وَ ما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و نبودتان كه مىنخوريت از آنچه « 7 » وى را « 10 » به نام خداى تعالى بسمل مىكنيت ،
وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ
و وى پيدا كرده است آنچه « 8 » بر شما حرام كرده است مگر كه بدان مضطر شويت .
وَ إِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ
و بسيار كس گمراه مىكند « 3 » ديگران را به هواهاى خويش بىعلمى كه دارند ، و حجتى كه آرند ؛
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ
و خداوند تو داناتر است از حد درگذرندگان را ، و بسمل كردهء حرامكنندگان را .
( 119 )
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ
و بمانيت ظاهر بزه و باطن وى را « 11 » ، يعنى نهان و آشكار وى را « 12 » ، و اندك و بسيار وى را « 13 » ، و انديشه و كردار وى را « 14 » ،
إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ
چه آنها كه بزه مىورزند ،
سَيُجْزَوْنَ بِما كانُوا يَقْتَرِفُونَ
هرآينه جزا داده شوند بدانچه « 4 » مىكنند . ( 120 )
وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و مخوريت از آنچه « 9 » نام خداى تعالى گفته نشده است وقت « 5 » بسمل كردن وى ،
وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ
چه فاسقى است خوردن وى ؛
وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ
و ديوان در دلهاى دوستان خويش از مشركان مىافكنند ، تا با شما مناظره مىكنند ؛ بدانك مىگويند كشتهء خود مىخوريت ، و كشتهء خداى را « 6 » تعالى مىمانيت .
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن و ت : مىكنند .
( 4 ) - ن : بدانج .
( 5 ) - ن : به وقت .
( 6 ) - ن : « را » ندارد .
( 7 ) - ن : آنج .
( 8 ) - ن : آنج .
( 9 ) - ن : آنج .
( 10 ) - ن : ورا .
( 11 ) - ن : ورا .
( 12 ) - ن : ورا .
( 13 ) - ن : ورا .
( 14 ) - ن : ورا .