اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ
متابع باش آن را كه فرستاد به تو پروردگار تو ،
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
نيست خداى مگر وى بر اين باد اعتقاد و اقرار تو ؛
وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
و روى بگردان از مشركان ، تا آنگه كه بفرمايمت به حرب ايشان .
( 106 )
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا
و اگر بخواستى خداوند تعالى شرك نياورد [ ند ] ى كافران ،
وَ ما جَعَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً
و نگردانيدمت بر ايشان نگهبان ،
وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
و نهاى تو گماشته بر ايشان . ( 107 )
وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
و دشنام مدهيت بتان را كه كافران بدون خداى تعالى آن را معبود مىخوانند ،
فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ
كه ايشان ناسزا مىگويند « 1 » خداى را عز و جل چه ايشان از حد درگذرندگان و نادانند .
كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ
همچنين آراسته گردانيديم مر هر گروهى را كردار ايشان ،
ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ
باز بازگشت « 2 » ايشان هست به پروردگار ايشان ،
فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
خبر دهدشان بدانچه « 3 » مىكردند و برساند به ايشان جزاى كار ايشان .
( 108 )
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ
و سوگند خوردند به خداى تعالى به جد و مبالغت ،
لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها
اگر بيايد به ايشان آن آيتى كه ايشان خواهند هرآينه ايمان آرند بدان آيت ؛
قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ
بگوى كه آيات به نزد خداى تعالى است و آرنده وى است نه پيغامبران ،
وَ ما يُشْعِرُكُمْ
و شما چه دانيت
هامش
( 1 ) - ن : گويند .
( 2 ) - ن : بازگشتن .
( 3 ) - ن : بدانج .