بگوى كى « 1 » فرستاد آن كتاب كه آورد [ ش ] موسى بن عمران ،
نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ
روشنايىدهنده و رهنمايندهء « 2 » مردمان ؛
تَجْعَلُونَهُ قَراطِيسَ تُبْدُونَها وَ تُخْفُونَ كَثِيراً
مىكنيتش صحيفهها و طومارها ، پيدا مىكنيت بعضى و نهان « 3 » مىكنيت بسيارها .
وَ عُلِّمْتُمْ ما لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَ لا آباؤُكُمْ
و آموزانيده شديت آنچه « 4 » نمىدانستيت نه شما و نه پدران شما به هيچ معنى ،
قُلِ اللَّهُ
بگوى كه خداوند تعالى فرستاد آن كتاب به موسى ،
ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ
باز بمانشان در آنچه « 8 » خوض مىكنند به بازى ، تا آنگاه كه فرمايمت تا تدبير حرب سازى .
( 91 )
وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ
و اين كتابى است كه فرستاديمش با بركت ،
مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ
موافق مر تورات را كه پيش از وى بود در فرمان و طاعت ،
وَ لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها
تا بترسانى اهل مكه و گرد بر گرد وى را « 5 » از عقوبت ؛
وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ
و آنها كه مقرّند به قيامت از مؤمنان ، مقرّند به وحى قرآن ،
وَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ
و ايشانند مر پنج نماز را به وقت نگاه دارندگان . ( 92 )
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
و كيست ستمكارتر « 6 » از آن كسى كه بر خداى تعالى دروغ گويد و بيهوده ،
أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ
يا گويد وحى آمده است به من و به وى هيچ وحى ناآمده ؛ چون مسيلمة الكذّاب حنفى ، و اسود عنسى .
وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ
و از آن كسى كه بگويد كه من « 7 » همچنان بگويم كه شما دعوى مىكنيت كه وى فرستادهء خداى تعالى است به ما ،
هامش
( 1 ) - ن : كه .
( 2 ) - ن : و راه .
( 3 ) - ن : پنهان .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : ورا .
( 6 ) - ن : ستمكارهتر .
( 7 ) - ن : كه گويد من .
( 8 ) - ن : آنج .