ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
اين راه رضاى خداى تعالى است جل جلاله راه نمايد به وى آن را كه وى خواهد از بندگان خويش ،
وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
و اگر شرك آوردندى حبطه شدى آنچه « 1 » مىكردند از طاعت فراوان خويش . ( 88 )
أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ
آنها « 2 » كه داده بوديمشان كتاب و قضا و پيامبرى ،
فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ
اگر مشركان مكه مى كافر شوند به وى آماده كرديم قومى كه نبود از ايشان كافرى ؛ و گويند كه آنها انصاريان بودند ، و گويند « 3 » عالمان « 4 » جهودان و ترسايان بودند ، و گويند فرشتگان « 5 » بودند ، و گويند « 9 » عجميان سپس از آن [ آيندگان ] بودند . ( 89 )
أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ
آن پيامبران آنها « 6 » بودند كه داده بودشان خداى تعالى راه راست ، و ترا به ايشان فرمان اقتداست ؛
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
بگوى كه نمىخواهم از شما مزدى به تبليغ رسالت و تعليم قرآن ،
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ
نيست وى مگر پند عالميان .
( 90 )
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
و صفت نكردند خداى را تعالى به سزاى صفت وى ، و گويند نشناختند خداى را عز و جل به سزاى معرفت وى ،
إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ
چون گفتند : خداى « 7 » تعالى نفرستاد بر هيچ آدمى وحيى ، و خطاب نكرد به امرى و نهيى . « 8 »
قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِهِ مُوسى
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : آنهااند .
( 3 ) - ن : و گويند كه .
( 4 ) - ن و ت : علمايان .
( 5 ) - ن و ت : فريشتگان .
( 6 ) - ن : اينها .
( 7 ) - ن : كه خداى .
( 8 ) - اصل : وحى . . نهى .
( 9 ) - ن : و گويند كه .