إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
من خالص كردم دين خويش ، و سپردم تن خويش ؛ به آفريدگار آسمان و زمين ، راست رونده در راه دين ، و نيم از مشركان بنفرين . ( 79 )
وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ
و جدل كردند با وى قوم وى ، چون شنيدند نصح و لوم وى ؛
قالَ أَ تُحاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَ قَدْ هَدانِ
گفت ا جدل مىكنيت با من در توحيد يك خداى ، و راه راست داده مرا خداوند رهنماى « 1 » .
وَ لا أَخافُ ما تُشْرِكُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ يَشاءَ رَبِّي شَيْئاً
و نمىترسم از آنچه « 2 » شما شرك آريت از بتان ، چه ضررى صورت نبندد از ايشان ؛ مگر كه خداى تعالى خواسته باشد كه به من ضررى رسد ،
وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً
و علم خداوند من به هر چيزى رسنده است هيچچيز بر وى پوشيده نه شود .
أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ
ا به پند من پند نمىگيريت ، و در حال بتان نمىنگريت . ( 80 )
وَ كَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَكْتُمْ
و چگونه ترسم از آنچه « 4 » شما شريك مىآريت از بتان و ايشان را نى هيچ قدرت ،
وَ لا تَخافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً
و شما نمىترسيت كه شرك آورديت به خداى تعالى بىهيچ عذرى و حجت ؛
فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
از دو فريق ما و شما كى اولاتر به امان ، اگر هستيت دانايان . ( 81 )
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
آنها كه ايمان آوردند به حقيقت ، و نياميختند ايمان خويش را به كفر و معصيت ، ايشان راست ايمنى از عقوبت جاويدان « 3 » به آخرت ، و ايشانند به دنيا يا بندگان زيست با -
هامش
( 1 ) - ن : راه .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : جاودان .
( 4 ) - ن : آنج .