كه مىنمودند .
حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا
تا آمد به ايشان نصرت ما ،
وَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ
و گرداننده نيست وعدههاى خداى تعالى را .
وَ لَقَدْ جاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ
و آمد به تو خبر رسولان به نجات ايشان ، و هلاك دشمنان ايشان . ( 34 )
وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ
و اگر دشوار آمده است بر تو روى گردانيدن ايشان ،
فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقاً فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ
اگر مىتوانى كه بجويى سمجى در زمين يا نردبانى « 1 » به سوى آسمان ، و به يارى معجزه [ اى ] به ايشان بكن و ممان ، يعنى نيست به دست تو مرين درد را درمان ،
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى
و اگر بخواستى خداى تعالى جمع كردى همه را بر ايمان ،
فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلِينَ
مباش از نادانان . ( 35 )
إِنَّما يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ
اجابت آنها كنند كه بشنوند ،
وَ الْمَوْتى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
و مردگان را خداى تعالى زنده كند و باز به جزاى وى بازگردند . ( 36 )
وَ قالُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ
و گفتند چرا فرستاده نشد به سوى وى معجزه چنانك مراد ماست ،
قُلْ إِنَّ اللَّهَ قادِرٌ عَلى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً
بگوى كه خداى تعالى بر فرستادن معجزهها تواناست ،
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
و ليكن « 2 » بيشتر « 3 » ايشان نمىدانند كه خواستن اين چنين معجزهها خطاست . ( 37 )
وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ
و نيست جانورى بر زمين رونده ،
وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ
و نه مرغ در هوا به پرهاى خويش پرنده ،
إِلَّا أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ
الّا اجناسىاند همچون شما آفريده ، و روزى خورنده ، و خداى تعالى را شناسنده ، و طاعتدارنده .
ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ
نمانديم ياد چيزى در لوح و گويند در قرآن ،
ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ
باز اين همه زنده كرده شوند و به حكم خداى تعالى بازگردانيده شوند
هامش
( 1 ) - اصل : نردبان .
( 2 ) - ن : و لكن .
( 3 ) - ن : بيشترى - « ت » : بيشترين .