تعالى كه بويت گروندگان . ( 88 )
لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ
نگيردتان خداى تعالى به سوگند لغو كه سوگند بخوريت بر پنداشت كه آن چنان است ، و پديد آيد كه جز آنست ؛
وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ
و ليكن « 1 » بگيردتان به سوگندان كه بستيت ، به كفّارت چون بشكستيت « 2 »
فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ
و كفّارت وى طعام دادن ده درويش است به مقدار طعام دادن ميانه كه اهل خانه را دهيت
أَوْ كِسْوَتُهُمْ
يا ده درويش را جامه دادن ،
أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
يا بندهاى آزاد كردن ؛
فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ
هر كه اينها نيابد ، سه [ روز پيوسته ] روزه دارد .
ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ
اينست كفّارت سوگندان شما چون بستيت ، و باز سوگند را « 3 » شكستيت ،
وَ احْفَظُوا أَيْمانَكُمْ
و ياد داريت سوگندان خويش را تا فراموش نكنيت ، و نگه داريت تا نشكنيد ؛
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ
همچنين پيدا مىكند خداى تعالى شما را احكام ،
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
تا شكر آريت وى را « 4 » بر فضل و انعام . ( 89 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ
اى مؤمنان مى و مقامرى ،
وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ
و بتان و تيرهاى قرعهء كافرى ،
رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ
پليد است و فژاگين « 5 » ، و از كار ديو لعين ؛
فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
از اينها دور باشيد ، به اميد آنكه « 6 » رستگارى يابيت . ( 90 )
إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ
مىخواهد ديو كه بيفكند ميان شما جنگ و آزار ، به سبب خمر « 7 » و قمار ؛
وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ
هامش
( 1 ) - ن : و لكن .
( 2 ) - ن : شكستيت .
( 3 ) - ن : « را » ندارد .
( 4 ) - ن : ورا .
( 5 ) - در اصل : فراكين ن و ت : نيز فراكين .
( 6 ) - ن : آنك .
( 7 ) - ن : مى .