تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ
بينى آبهاى ديدههاى ايشان بر رويهاى ايشان روان ،
مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ
از آنچه شناختند از حق به دليل و برهان ،
يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ
مىگويند اى پروردگار ما « 1 » ما آورديم ايمان ، به فرماى « 2 » نويشتن نامههاى ما با نامههاى ديگر مؤمنان . ( 83 )
وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ
و چه عذر بود ما را در ناگرويدن به خداى تعالى و آنچه « 3 » آمد از حق و تبيان ،
وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ
و اميد مىداريم كه در آرد ما را خداى ما به بهشت با نيك مردان . ( 84 )
فَأَثابَهُمُ اللَّهُ بِما قالُوا جَنَّاتٍ
پاداش دادشان ، خداى تعالى به آنچه « 10 » اعتقاد كردند و اقرار آوردند به بهشت جاويدان « 4 » ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها
كه مىرود در زير « 5 » كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان ، جاويدانان « 6 » در آن ،
وَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ
و اينست جزاى نيكوكاران .
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
و آنها كه كافر شدند و آيات ما « 7 » را منكر شدند ايشانند دوزخيان . ( 85 - 86 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ
اى مؤمنان حرام مكنيت بر خويشتن خوشيهاى آنچه « 11 » خداى تعالى بر شما حلال كرد ،
وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
و بر « 8 » حدّ شرع تعدّى مكنيت چه خداى تعالى دوست ندارد ، آن را كه تعدى به جاى آرد . ( 87 )
وَ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالًا طَيِّباً
و بخوريت آنچه « 12 » خداى تعالى روزى كردتان ، حلال طيّب بىبزه « 9 » و بىزيان ،
وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ
و بترسيت از خداى
هامش
( 1 ) - ن : « ما » ندارد .
( 2 ) - اصل : بفرمان .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : جاودان .
( 5 ) - ن و ت : زير .
( 6 ) - ن : جاودانان .
( 7 ) - ن : « ما » ندارد .
( 8 ) - ن : وز .
( 9 ) - ن : و بىبزه .
( 10 ) - ن : آنج .
( 11 ) - ن : آنج .
( 12 ) - ن : آنج .