و بيرون « 1 » رفتند همچنان ،
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ
و خداى تعالى داناتر بدانچه « 2 » مىدارند از نفاق و كينه در دلها پنهان . ( 61 )
وَ تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ
و بينى بسيارى [ را ] از ايشان كه مىشتابند در بزه و عدوان ،
وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ
و خوردن حرام فراوان ،
لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
بدكارى كه مىكنند اين عاصيان نادان . ( 62 )
لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ
چرا بازنمىدارندشان خاصگان و عالمان ،
عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ
از دروغ گفتن و حرام خوردن بيكران ،
لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ
بدكارى كه « 3 » مىكنند ايشان « 4 » ( 63 )
وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ
گفتند جهودان كه خداى تعالى بخيل است بر بندگان ،
غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ
ايشانند بخيلان ، و به غل بادا دستهاشان ،
وَ لُعِنُوا بِما قالُوا
و ملعونند بدين كه گفتند به دو جهان ،
بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ
بلك « 5 » بخششهاى خداى تعالى بسيار است و فراوان ، و بىحد است و بيكران ؛
يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ
مىدهد ، چنانك مىخواهد .
وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً
و هرآينه بيفزايد « 6 » بسيارى را از ايشان ، آنچه « 7 » فرستاده شد به تو از قرآن ، كفر و طغيان ؛
وَ أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
و افكنديم ميان ايشان كينه و عداوت ، تا روز قيامت .
كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ
هر بارى كه آتش حرب برافروزند خداى تعالى آن را بميراند ،
وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
و مىكوشند در زمين به فساد و خداى تعالى مر مفسدان را دوست ندارد . ( 64 )
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : « كه » ندارد .
( 4 ) - اصل : شان - در « ن » : اينان - و در « ت » : ايشان .
( 5 ) - ن : بل كه .
( 6 ) - ن و ت : بفزايد .
( 7 ) - ن : آنج .