حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خاسِرِينَ
حبطه شد كارهاى ايشان « 1 » و زيانكاران دو جهان شدند . ( 53 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ
اى مؤمنان هر كه برگردد از شما از ايمان ، خداى تعالى خالى ندارد دين خويش را از نصرتكنندگان ،
فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ
هرآينه بيارد قومى را « 2 » كه دوست دارد ايشان را به كرم ربوبيّت ، و دوست دارند ايشان وى را « 3 » به شرط عبوديّت .
أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
نرمساران بر مؤمنان ،
أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ
درشتان بر كافران ،
يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
جهاد كنند در راه رضاى خداى تعالى با دشمنان ،
وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ
و نترسند از [ ملامت ] ملامتكنندگان .
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
اين فضل خداست عزّ و جلّ دهد مر آن را كه خواهد ،
وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
و خداى تعالى بسيار فضل است به همه سزامندان برسد ، داناست مقادير همهء « 4 » بندگان داند . ( 54 )
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
دوست شما خداى تعالى است و رسول وى و مؤمنان ،
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
آنهااند كه « 5 » نماز كنند و صدقه دهند در آن حال كه ايشانند راكعان . ( 55 )
وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ
و هر كه سازندهء كار خويش خداى تعالى را داند ، و دوستى « 6 » محمد مصطفى را صلى اللّه عليه و سلم به جاى آرد ، و دوستى و صحبت با مؤمنان دارد ، وى از سپاه خداى تعالى است و همه غلبه و نصرت سپاه خداى تعالى را باشد . ( 56 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
هامش
( 1 ) - ن : كارهاشان .
( 2 ) - ن : « را » ندارد .
( 3 ) - ن : ورا .
( 4 ) - ن : « همه » ندارد .
( 5 ) - ن و ت : آنها كه .
( 6 ) - ن و ت : و متابعت .