وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ
و فرستاديم پيامبران كه خبر داديمت از قصههاى ايشان « 1 » ،
وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ
و پيامبرانى كه « 2 » نگفتيم با تو قصههاى آن پيامبران .
وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً
و مخصوص كرد خداى تعالى موسى را به كلام بىواسطه ، كلام ازلى بىآلت و جارحه . ( 164 )
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
پيغامبران مزدهدهنده به بهشت مؤمنان و مطيعان را ، و ترساننده به دوزخ كافران و عاصيان را ،
لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ
تا نبود حجّتى و عذرى به نزد خداى تعالى از بعد آمدن پيامبران مر مردمان را .
وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً
و خداى تعالى عزيز است و توانا بر ثواب دادن دوستان ، و عقوبت « 3 » كردن دشمنان ، حكيم است در فرستادن رسولان . ( 165 )
لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ
مشركان گواهى نمىدهند به رسالت تو ، و ليكن « 4 » خداى تعالى حجّتها قايم مىكند بر صدق دعوى نبوّت تو ، قرآن فرستاد به تو ، و وى دانا « 5 » به اهليّت تو ،
وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ
و فرشتگان « 6 » گواهى مىدهند به « 7 » بزرگى منزلت تو ،
وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً
و بسنده « 8 » است پادشاه گواه « 9 » به رسالت تو . ( 166 )
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
آنها كه كافر شدند ، و از راه رضاى خداى تعالى برگشتند ، و ديگران را برگردانيدند ،
قَدْ ضَلُّوا ضَلالًا بَعِيداً
گمراه شدند و از راه حق دور افتادند . ( 167 )
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا
آنها كه كافر شدند ، و بر خويشتن و بر ديگران ستم كردند ؛
هامش
( 1 ) - ن : شان .
( 2 ) - اصل : پيامبران كه .
( 3 ) - ن : و به عقوبت .
( 4 ) - ن : و لكن .
( 5 ) - ن : داناتر .
( 6 ) - ن : فريشتگان .
( 7 ) - ن : بر .
( 8 ) - ن و ت : پسنده .
( 9 ) - ن : گواه .