لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ
دوست ندارد خداى تعالى آشكارا كردن گفتار بد ، مگر از كسى كه ستم رسيده شود ، [ كه گله كند ] يا دعاى بد گويد ،
وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً عَلِيماً
و خداى تعالى شنوندهء دعاى مظلومان است ، و دانندهء عمل ظالمان است . ( 148 )
إِنْ تُبْدُوا خَيْراً أَوْ تُخْفُوهُ
اگر آشكارا خيرى « 1 » آريت ، يا پنهان آريت ،
أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ
يا بديى از بدكردار [ ى ] درگذاريت ؛
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ عَفُوًّا قَدِيراً
خداى تعالى بسيار عفوكننده از جفاهاست ، با آنكه بر عقوبت كردن تواناست . ( 149 )
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ
آنها كه كفر مىآرند به خداى تعالى و رسولان وى ،
وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ
و مىخواهند تا جدايى افكنند ميان خداى تعالى و رسولان « 2 » وى ؛
وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ
و مىگويند به بعضى مىگرويم ، و بعضى را منكر مىشويم ؛
وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا
و مىخواهند تا ميان اقرار همه و انكار همه راهى گيرند ؛ يعنى به بعض بگروند « 3 » و به بعض نگروند . ( 150 )
أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا
آنهااند كافران به حقيقت ،
وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً
و آماده كرديم كافران را عذابى خواركننده به آخرت . ( 151 )
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ
و آنها كه گرويدند به خداى و به رسولان وى ،
وَ لَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ
و جدايى نيفكندند ميان پيغامبران وى ؛
أُولئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ
آنهااند كه هرآينه بدهدشان خداى تعالى ثواب كردار « 4 » ايشان ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
و خداى تعالى آمرزنده است و بخشاينده بر مؤمنان .
هامش
( 1 ) - ن : خيرى را .
( 2 ) - ن : پيغامبران .
( 3 ) - ن : گروند .
( 4 ) - ن و ت : كار .