أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
و از خداى تعالى بترسيت در خلاف امر و نهى وى در حج و عمره و غير آن ، و بدانيت كه خداى تعالى سختكننده عقوبت است بر مخالفان ( 196 )
الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ
وقت حج ماههاى معلوم است شوّال و ذوالقعده و دههء ذوالحجّه ؛
فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ
هر كه حج درين ماهها بدر آمدن بر خويشتن لازم گرداند ، بايد كه صحبت زنان و فسق و لجاج به جاى ماند ،
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ
و آنچه « 1 » مىكنيت از خيرها خداى تعالى مىداند ؛
وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى
و توشه برگيريت دنيا و آخرت را ، چه بهترين توشهها تقوى است مر سفر قيامت را ،
وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ
و از من بترسيت اى خردمندان اميد نيل مثوبت و دفع عقوبت را . ( 197 )
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ
بر شما بزه نيست كه در راه حج فضل خداى تعالى جوييت ، يعنى بازرگانى كنيت ؛
فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ
چون از عرفات بازگرديت ، نماز شام و نماز خفتن در مشعر حرام يعنى به مزدلفه آريت ،
وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ
و ياد كنيت وى را « 2 » چنان كه هدايت و بيان دادتان و شما در ضلالت و جهالت بوديت .
( 198 )
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ
و اى مكّيان باز بازگرديت هم از آنجا كه مردمان بازمىگردند يعنى عرفات ، و وقوف بر « 3 » عرفات بر شما فرض است
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن : به .