تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
قوّتكم قال لهم هذا لانّهم ضعفوا فى انفسهم لقلّة غذائهم في الجدب و شما را نيروى افزايذ با نيروى شما و بر مكرديذ از بذيرفتن بيغام با اين جرمهاء خويش

[ سوره هود ( 11 ) : آيات 53 تا 55 ]

قالُوا يا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَيِّنَةٍ وَ ما نَحْنُ بِتارِكِي آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ( 53 ) إِنْ نَقُولُ إِلاَّ اعْتَراكَ بَعْضُ آلِهَتِنا بِسُوءٍ قالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ ( 54 ) مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ ( 55 ) كفتند اى هود نياوردى بس كارى روشن و بس بيغام درست و ما دست بدارندهء خذايان خويش نيستيم از بهر كفت تو و ما ترا استواركيرندكان نيستيم *
إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَراكَ
نكوئيم مكر كه به تو رسيذ از خذايان ما بذ يكى و به تو رسانيذ يكى از [ 164 ] [ « 1 » خدايان ما گزندى گفت من اللّه گواه خواهم و شما گواه باشيد كه من بيزارم از آنچه شما انباز مىخوانيد با اللّه . با من كاويد و بكوشيد و ( بهر كوشش كه توانيد و بهرساز كه داريد ) همه بهم يار و همدست آنگه مرا هيچ درنگ مدهيد

[ سوره هود ( 11 ) : آيه 56 ]

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 56 ) من پشت با اللّه كردم خداوند من و خداوند شما ، نيست هيچ جنبنده‌اى مگر او ناصيت آن گرفته دارد خداوند من است بر راهى راست .

[ سوره هود ( 11 ) : آيه 57 ]

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ لا تَضُرُّونَهُ شَيْئاً إِنَّ رَبِّي عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ ( 57 )
هامش
( 1 ) . از آيهء 56 تا پايان آيهء 65 ساقط شده ، از كشف الاسرار ميبدى نوبة اولى افزوده شد .