و بيغام داذند به نوح كه بنو « 1 » خواهند كورفيذ از قوم تو مكر آنج بكورفيذ تا اكنون ، و ازين بوذ كه نوح كفت
وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً *
فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ
رنجه مباش و تيمار مدار بآنج ايشان مىكنند
وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ
فلك وحدان است و جمع و مؤنّث و مذكّر بيشتر مؤنّث دانند و تخم ساج آورد جبرئيل و كفت كه كشتى را درخت كار
بِأَعْيُنِنا
يعنى على اعيننا جنانكه آنجا كفت و لتصنع على عينى يقال ما زال فلان بعينى حتّى واراه عنّى الجدار و فلان بعينى و اذنى معنى آنست كه جشم من و كوش من فرا فلان كس و اعين كفت ايذر و دو جاى ديكر باعيننا بمعنى عينين * بوموسى اشعرى كويذ كه مصطفى كفت الاثنان فما فوقهما جماعة و اين ساير است در عربيّت و كشتى كن بر ديذار دو جشم ما و بيغام ما و با ما سخن مكوى در كار قوم بشفاعت كردن يا مهلت خواستن كه ايشان به آب كشتىاند و
يَصْنَعُ الْفُلْكَ
معنى آنست ( و جعل يصنع الفلك و كان يصنع الفلك ) و كشتى مىكرديذ
وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ
و هركه كه بركذشتيذ بر او نفر من قومه [ 157 ] كروهى از قوم او افسوس مىكردند بر او * از ميان همه بيغامبران نوح و زكريا دروذ كر بوذند
قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا
نوح كفت ار مىافسوس داريذ از ما ما هم افسوس داريم هنكامى از شما جنانكه مىافسوس داريذ شما امروز از ما آرى آكاه شيذ
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
آرى آكاه شيذ كه آن كيست كه عذاب آيذ و رسذ به او كه رسوا كنذ او را
يُخْزِيهِ
يعنى يجعله نكالا لمن بعده و بدانيد كه آن كيست كه فرو آيذ از خذاوند برو عذاب بايندهء جاويذ مقيم *
حَتَّى إِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ
هامش
( 1 ) . ظاهرا : بنه