كه نمىدانيذ
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 30 تا 31 ]
وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ( 30 ) وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 31 )
من اللّه كفت از بهر آنكه من ينجيني خواست اى قوم كه رهاند مرا و يارى دهذ از اللّه ار من كورفيذكان را رانم ؟ در نمىياويذ
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ
و نمىكويم شما را كه بنزديك من است خزاين اللّه كه هرجه خواهم دارم و هرجه خواهيذ نمايم و نمىكويم كه من نامذه دانم و بوشيذه بينم و نمىكويم كه من فريشتهام
وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ
اين هم جواب آنست كه كفتند
هُمْ أَراذِلُنا
و نمىكويم ايشانرا كه مىخورانيذ و مىسست بينيذ و بنكس فرا مىنكرد جشمهاى شما فرا ايشان كه اللّه ايشانرا نيكى نداذ و بايشان نيك نخواست اللّه داناتر است كه در نفسهاى ايشان جيست يعنى ار در ايشان عيبى است او به داند و داناتر است [ 154 ] . كه در ايشان جه بوذ كه به آن راه نموذن را شايستند ار من ايشانرا رانم آنكه من از ستمكاران بم
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 32 تا 35 ]
قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 32 ) قالَ إِنَّما يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 33 ) وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 34 ) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرامِي وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ ( 35 )