تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
ما صلت سخن است و ان نراك بعض الذى اين ما ما صلت است و جالب آن نون مشدّد است كه در نرينّك معنى آنست ار به تو نمائيم جيز از آنج مشركان قريش را مى وعده دهيم از عذاب كه تو زنده بى و بينى يا ترا بيش بميرانيم از آنج ايشانرا عذاب كنيم بازكشت ايشان آخر با ما است و آنكه اللّه كواه است بر آنج ايشان مىكنند و به آن دانا * اين ثمّ ايذر كلمة است از كلمات صلت در آن حكم تعقيب نيست * و عرب ثمّ كويند و بعد كويند بى نيّت تعقيب جنانك كفت بعد ذلك زنيم *

[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 47 ]

وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 47 ) مىكويذ هر امّت را بيغامبر است از اللّه بايشان لزمت الحجّة فانقطعت المعذرة . و قضى بينهم يعنى لقّوا بالعذاب جن رسول آمذ بامّت حجّت بر ايشان درواخ كشت و عذر ايشان بريذه كشت و آنكاه كردن كشانرا و ناكورفيذكانرا باذاش عذاب بيش آرند * و حروف نظائر اين كلمت در قرآن همه تهديد آيد
قُضِيَ بَيْنَهُمْ
فاحكم بيننا ميان ايشان و ميان بيغامبران ايشان كار بركزارند بداذ و سزا و بر هيج‌كس ازيشان ستم نجويند و بيش از آكاه كردن بنه كيرند

[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 48 ]

وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 48 ) اين وعد بعث است در همه قرآن مىكويند هنكام اين خاست از كوركى ار راست مىكوئيد كه آن بيذا كنيذ *

[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 49 ]

قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَ لا نَفْعاً إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ ( 49 )