به دو تن كه سه ديكر ايشان اللّه است اندوه مدار كه اللّه با ما [ است ] * فرو فرستاذ آرام ايمان بر بو بكر صديق و أيّده و نيروى و يارى داذ رسول خويش را به سباههاى كه شما نمىديذيذ و آن رعب بوذ و فريشتكان بوذ و بوشيذن بر جشم و دل دشمن و كفتند : كه عنكبوت در غار مىتنيد در آن شب كه رسول خذاى آنوبوذ و كفتند كه مرغى آمذ و خايه نهاد و درستر اين همه فريشتكاناند كه كفت لم تروها قراءة ابن محيص و حفاف از بو عمرو ، و آيده
وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى
تمّ الكلام و سخن كافرانرا زير آورد و زيرينه كرد اين كلمه ايذر سكالش است و هام سخنى و هامسازى و مكر و تقدير اللّه آن را زبر كرد ، مغلوب و مقهور * آنكه ابتدا كن كوى و كلمة اللّه هى العليا سخن خذاى و تقدير او و مكر او آنست كه زبر است يعنى غالب است و قاهر و ار خواهى بيوسته خوان * يعقوب حضرمى را و جعل كلمة الذين كفروا السّفلى و كلمة اللّه هى العليا كلمة كافران زير آورد و كلمت خويش را زبر آورد و اللّه تواناى است دانا *
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 41 ]
انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالاً وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 41 )
بيرون شيذ يعنى غزات تبوك را جوانان و بيران عزبان و معيلان توانكران و درويشان فارغان و مشغولان و جهاد كنيد بمال خويش و تن خويش از بهر خذاى آن شما را به است ار دانيذ .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 42 ]
لَوْ كانَ عَرَضاً قَرِيباً وَ سَفَراً قاصِداً لاتَّبَعُوكَ وَ لكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 42 )
اين در شان مستخلفان است « 1 » از غزاة تبوك و بازنشستكان از آن مىكويد : ار عرضى
هامش
( 1 ) . خ ل : متخلفانست