است ايشانرا كه سخن مىنيوشند تا بايشان رسانند و اللّه دانا است بستمكاران بر خويشتن .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 48 ]
لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَ قَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّى جاءَ الْحَقُّ وَ ظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَ هُمْ كارِهُونَ ( 48 )
و بيش فا ، خود فتنهء دلهاء مومنان جستند و شور دل ايشان و ترا كارهاى روى بربروى « 1 » كردانيذند در سكالش بد حتى جاء الحق و ظهر امر اللّه تا نصرت اللّه ترا داشت آمد و كار خذاى و دين وى آشكارا كشت و بلند ، و ايشان آن را ناخواهان و بريشان دژوار * و اين آيت كه مىكويد من قبل آن در آن وقت بوذ كه آمدن مصطفى صلى اللّه عليه و سلم بمدينه نزديك آمذ و خبر افتاد . و آنوقت كه آمد عبد اللّه بن ابى سلول رئيس منافقان را از آن كراهتى و رنجى عظيم آمد كه اهل مدينه مىساختند و مىسكاليذند كه ويرا بر خويشتن ملك كنند تا فرقت از ميان أوس و خزرج برخيزد كه رسول خذاى صلى اللّه عليه و سلم بديذ آمد آنكار او دربست عبد اللّه ابىّ و منافقان بجهوذان مىكرائيذند و با جهوذان در نبوت مصطفى طعن مىكردند و مردمانرا در او در شك مىاوكندند و دلهاء ضعيف مىشورانيذند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 49 ]
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَ لا تَفْتِنِّي أَلا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ ( 49 )
و از ايشان كسى است يعنى از منافقان كه ترا مىكويذ ايذن لي يعنى فى القعود مرا دستورى ده تا بنشينم و لا تفتنّى يعنى ببنات بنى الاصفر مىكويد من مردىام بزنان مولع دل و جشم مرا بزنان روم فتنه مكن ألا فى الفتنة [ 59 ] سقطوا . مىدان كه وى در فتنه افتاذه است بيش
هامش
( 1 ) . ميبدى : روى به روى .