مسأله 1324 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر در غير وطن خود ده روز بماند چنانچه از اول قصد ماندن ده روز را داشته در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از اول قصد ماندن ده روز را نداشته بايد در سفر اول تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1325 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1326 - كسى كه در شهرها سياحت مىكند و براى خود وطنى اختيار نكرده بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1327 - كسى كه شغلش مسافرت نيست اگر مثلًا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پىدرپى مىكند بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1328 - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مىخواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند اگر شغلش مسافرت نباشد بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند .
شرط هشتم - آنكه به حد ترخص برسد يعنى از وطنش يا جايى كه قصد كرده ده روز در آنجا بماند به قدرى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود ولى بايد در هوا غبار يا چيز ديگرى نباشد كه از ديدن ديوار و شنيدن اذان جلوگيرى كند و لازم نيست به قدرى دور شود كه منارهها و گنبدها را نبيند يا ديوارها هيچ پيدا نباشد بلكه همينقدر كه ديوارها كاملًا معلوم نباشد كافى است .
مسأله 1329 - كسى كه به سفر مىرود اگر به جايى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار شهر را ببيند ، يا ديوارها را نبيند و صداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند ، بايد نماز را شكسته بخواند ولى احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1330 - مسافرى كه به وطنش برمىگردد ، وقتى ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند . و نيز مسافرى كه مىخواهد ده روز در
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 243
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٤٣