و دانشجويان و اهل كارخانهها و كاسبها و اهل مؤسسات كه به شهرهاى ديگر و يا مكانهاى ديگر مسافرت مىنمايند نماز ايشان تمام است و روزه را بايد بگيرند و همين طور است حكم طلابى كه مثلًا هفتهاى يك بار از قم به تهران مىروند و برمىگردند ، و حاصل اينكه كار كسى سفر بودن منحصر به شوفر و امثال آن نمىباشد و مدار بر عرف است كه بگويند سفر كار اوست كه با شرايط شرعيه نمازش تمام است .
مسأله 1318 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلًا براى زيارت يا حج مسافرت كند بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر مثلًا شوفر اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش هم زيارت كند بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1319 - حمله دار يعنى كسى كه براى رساندن حاجيها به مكه مسافرت مىكند چنانچه شغلش مسافرت باشد بايد نماز را تمام بخواند و اگر شغلش مسافرت نباشد بايد شكسته بخواند .
مسأله 1320 - كسى كه شغل او حملهدارى است و حاجيها را از راه دور به مكه مىبرد چنانچه تمام سال يا بيشتر سال را در راه باشد بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1321 - كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است مثل شوفرى كه فقط در تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد بايد در سفر نماز را تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1322 - راننده و دورهگردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكند چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى برود بايد نماز را شكسته بخواند ولى اگر مردم بگويند شغل او مسافرت است ، در صورتى كه سفر هشت فرسخى برود بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1323 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد چه بدون قصد بماند بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود نماز را شكسته بخواند .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 242
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٤٢