مسأله 1307 - كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام هم سفر نمىكند اگر چه در سفر معصيتى انجام دهد مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1308 - اگر مخصوصاً براى آنكه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد نمازش تمام است پس كسى كه بدهكار است اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصاً براى ترك واجب مسافرت نكند بايد نماز را شكسته بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1309 - اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حيوان يا مركب سوارى ديگرى كه سوار است غصبى باشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند ، بايد نماز را تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه بين نماز شكسته و تمام جمع نمايد .
مسأله 1310 - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند نمازش شكسته است .
مسأله 1311 - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1312 - اگر براى لهو و خوشگذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است و بهتر است كه تا مجبور و مضطر نباشد براى تهيه معاش هم به سفر براى شكار نرود و اگر رفت نمازش را هم تمام بخواند و هم شكسته ؛ و اگر براى كسب و زياد كردن مال برود بايد نمازش را تمام بخواند و روزهاش را بايد افطار نمايد و احتياط مستحب آن است كه نمازش را هم شكسته و هم تمام بخواند و روزهاش را بگيرد و قضا هم بنمايد .
مسأله 1313 - كسى كه براى معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد اگر برگشتن او براى معصيت نباشد نمازش در حال برگشتن شكسته است چه از معصيت
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 240
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٤٠