گذشته توبه كرده باشد يا نه اگر چه احتياط مستحب آن است كه اگر توبه نكرده ، هم تمام بخواند و هم شكسته .
مسأله 1314 - كسى كه سفر او سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيمانده راه هشت فرسخ باشد يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1315 - كسى كه براى معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براى معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است در صورتى كه سفر گذشته او به اندازه هشت فرسخ باشد و اگر چنين نباشد بايد قضا و يا اعاده نمايد .
شرط ششم - آنكه از صحرانشينانى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پيدا كنند مىمانند و بعد از چندى به جاى ديگر مىروند ، و صحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
مسأله 1316 - اگر يكى از صحرانشينها براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كنند چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد احتياط واجب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند ولى اگر منزل و همه چيز خود را همراه نبرد و خودش بدون آن سفر كند براى پيدا كردن منزل ديگر بايد نمازش را شكسته بخواند .
مسأله 1317 - اگر صحرانشين براى زيارت يا حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم - آنكه شغل او مسافرت نباشد . بنابراين شتردار و راننده و چوبدار و كشتىبان و مانند اينها ، اگر چه براى بردن اثاثيهء منزل خود مسافرت كنند ، در غير سفر اول بايد نماز را تمام بخوانند و همچنين است اگر كسى شغل او سفر نباشد ولى لازمهء كار او سفر زياد باشد چه مسافرت او بيشتر از روزهايى باشد كه در وطن است يا نه به طورى كه مردم بگويند سفر كار اوست چون زياد سفر مىكند و ده روز در وطن خود نمىماند مثل اينكه همه هفته سفر كند ، نماز او تمام است و روزهاش را بايد بگيرد بنابراين معلمان
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 241
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٤١