شرط سوم - آنكه در بين راه از قصد خود برنگردد پس اگر پيش از رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد و يا مردد شود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1298 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از قصد مسافرت برگردد چنانچه تصميم داشته باشد همانجا بماند يا بعد از ده روز برگردد يا در برگشتن و ماندن مردد باشد ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1299 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از قصد مسافرت منصرف شود و تصميم داشته باشد همان روز يا شب آن برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند و نيز اگر همان روز يا همان شب برنگردد و بخواهد كمتر از ده روز در آنجا بماند بايد نماز را شكسته بخواند ولى احتياط مستحب آن است كه نماز را هم تمام و هم شكسته بخواند .
مسأله 1300 - اگر براى رفتن به محلى حركت كند و بعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد به جاى ديگر برود چنانچه از محلى كه از قصد محل اول برگشته تا جايى كه مىخواهد برود هشت فرسخ بخواهد برود يا چهار فرسخ برود و برگردد نمازش شكسته است و اگر چنين نباشد نمازش تمام است اگر چه از محل اولى كه سفر خود را شروع كرده با مقدارى كه تا جاى ديگر مانده جمعاً هشت فرسخ باشد و يا چهار فرسخ رفتن و چهار فرسخ برگشتن باشد . و حاصل اينكه آنچه از محل اول تا آنجايى كه از قصد خود برگشته آمده جزء مسافت شرعى حساب نمىشود .
مسأله 1301 - اگر پيش از آنكه به هشت فرسخ برسد مردد شود كه بقيه راه را برود يا نه ، و در موقعى كه مردد است راه نرود و بعد تصميم بگيرد كه بقيه راه را برود ، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند در صورتى كه بعد از تصميم ، سفر را ادامه دهد ، و در صورتى كه در مكان خود باشد و هنوز شروع به رفتن نكرده بايد نماز را تمام بخواند ولى احتياط به جمع نيكو است .
مسأله 1302 - اگر پيش از آنكه به هشت فرسخ برسد مردد شود كه بقيه راه را برود يا نه و در موقعى كه مردد است مقدارى راه برود و بعد تصميم بگيرد كه هشت فرسخ ديگر برود و يا چهار فرسخ برود و برگردد ، تا آخر مسافرت بايد نماز را شكسته بخواند .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 238
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٣٨