است اگرچه ظاهر اين است كه تلبيه واجب تكليفى نيست و احرامش به اشعار يا تقليد منعقد شده است . و اشعار عبارت از پاره كردن طرف راست كوهان شتر است به اين معنى كه محرم طرف چپ قربانى ايستاده و طرف راست كوهانش را پاره نموده و آن را با خونش ، خون آلود نمايد ، و تقليد عبارت از اين است كه نعلين كهنهاى كه با آن نماز گزارده باشد به گردن قربانى بياويزد .
مسئله 183 : در صحت احرام طهارت از حدث اصغر و اكبر شرط نيست و كسى كه محدث به حدث اصغر يا حدث اكبر باشد احرام وى صحيح است . ( به عبارت واضحتر احرام شخص بى وضو يا جنب يا زن در حال حيض يا نفاس اشكالى ندارد ) بنابراين جنب و حائض و نفساء مىتوانند احرام ببندند .
مسئله 184 : تلبيه در احرام به منزله تكبيرةالاحرام در نماز است . پس احرام بدون تلبيه يا اشعار و تقليد نسبت به شخصى كه مىخواهد حج قران بجا آورد محقق نمىشود . پس هرگاه نيت احرام نموده و لباس احرام را پوشيد و يكى از محرمات احرام را قبل از تحقق احرام ( تلبيه گفتن يا اشعار و تقليد ) بجا آورد گناهى نكرده و كفاره بر وى
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 103
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٠٣