است كه پوشيدن آنها به نحو متعارف باشد .
مسئله 189 : « ازار » بايد به اندازهاى باشد كه از ناف تا زانو را بپوشاند ، و « رداء » بايد به اندازهاى باشد كه دو شانه را بپوشاند ، و احتياط اين است كه پوشيدن آنها پيش از نيت و تلبيه باشد ، پس اگر نيت و تلبيه را پيش از پوشيدن بجا آورد احتياط آن است كه پس از پوشيدن اعاده نمايد .
مسئله 190 : هرگاه از روى نادانى يا فراموشى موقعى كه پيراهن پوشيده احرام بست بايد آن را فوراً بكند و احرامش صحيح است . ولى اگر از روى علم و عمد در جامههاى عادى احرام ببندد احرامش صحيح نيست زيرا اين عمل با نيت احرام كه عبارت است از عزم و يا بناى بر تحريم محرمات احرام بر خود ، منافات دارد ، و اما اگر بعد از احرام پيراهنى پوشيد احرامش بدون شك صحيح است ولى بايد آن را از طرف پا بكند ، و چنانچه يقه آن تنگ باشد كه نشود از طرف پا بكند ، آن را شكافته يا دريده و از طرف پا بكند ، خلاصه آنكه نبايد از طرف سر كنده شود .
مسئله 191 : پوشيدن بيش از دو جامه در اول احرام يا بعد از آن براى جلوگيرى از سرما يا گرما يا غير آن عيبى ندارد .
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 106
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٠٦