اللَّهُمّ لَبَّيْكَ ، لبّيك لا شَريكَ لَكَ لَبَّيْك » و احوط و اولى اضافه نمودن اين چند جمله است : « إِنَّ الحَمْدَ وَ النِعْمَةَ لَكَ وَ المُلْكَ ، لا شَريكَ لكَ لَبَّيْكَ » و جايز است به اميد رسيدن به واقع كلمه « لك » بعد از كلمه « وَ المُلْكَ » باشد كه بگويند : « وَ المُلْكَ لك » و تلبيه كامل اين است كه بگويند : « لَبَّيْكَ اللَّهُمّ لَبَّيْكَ ، لبّيك لا شَريكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الحَمْدَ وَ النِعْمَةَ لَكَ وَ المُلْكَ لَكَ ، لا شَريكَ لكَ لَبَّيْكَ » و بايد دانست كه نون در كلمه « النِعْمَةَ » بايد به كسره خوانده شود نه به فتح .
و حاصل معنى آن اين است كه : « پروردگارا ! اجابت و اطاعت اكيد مىكنم فرمان تو را ، براى تو شريك نيست ، به درستى كه ستايش تو را سزاست و نعمت و ملك و پادشاهى از آن توست ، شريكى براى تو در آنها نيست » . ولى ترجمه خود الفاظ به نحو ديگرى است كه در اينجا به آنچه گفته شد اكتفا مىشود .
مسئله 179 : بر مكلف لازم است الفاظ تلبيه را ياد گرفته و به طور صحيح اداء نمايد مانند تكبيرةالاحرام در نماز ، هرچند اين معنى با تلقين ديگرى باشد . ( يعنى ديگرى
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 101
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٠١