چنانچه ودى هم رطوبت بىضرر و ضد عفونى كننده و ضد سموم ادرار است . غدد مخصوص مايع ودى بعد از جريان ادرار « 1 » شروع به ترشح كمى مىكند ، آثار ضرر ادرار « 2 » را مىبرد و مجارى ادرار را مىشويد و نقطه مقابل بول مىباشد از اين جهت در اسلام محكوم به طهارت است .
در روايات وارده از اهل بيت عليهم السلام اشاره به اين حقيقت شده است و در جواب سئوال از « وذى و مذى و ودى » فرمودند : كه اين رطوبت ترشح شده به منزله آب دهان و آب بينى مىباشد ، يعنى بى آزار است و براى مصلحت بدن خلق شده و روايت ديگرى در خصوص وذى مىفرمايد :
« يخرج من الادواء » « 3 »
در مجمع البحرين آمده است كه « ادواء » جمع « داء » به معنى درد است ، شايد اشاره به همين مطلب باشد كه در مجارى منى ممكن است ميكروبهاى زيان بار سوزاك يا سفليس يا غيره باشد ، كه اين رطوبت وذى اين دردها « يعنى ميكروبهاى دردها » را شستشو مىدهد و مجارى را پاك و نظيف مىكند .
ج ) حكمتهاى احكام مردار
مردار هر حيوانى داراى مواد آلى حيوانى و سريع از بين مىرود هر
هامش
( 1 ) . غده « دشپل » در بدن غدد بزرگ زيادى هست مثل كبد و لوزالمعده و كوچك كه بدون ميكروسكوپ ديده نمىشود و در همه غدد بدن كه بر چندين نوع مىباشند رطوبت از آنها ترشح مىكند و هر نوع از آن رطوبت ها يك نوع خواص شيميايى دارد و سيلان رطوبت ها غدد در اوقات مخصوصه است . مثل غدد اشك كه پس از انفعال و دلسوختگى مترشح مىگردد و غدد بزاقى در موقع چشيدن طعام ترشح مىكند و گاهى به ديدن يا تخيل ترشى مترشح مىشود - غدد وذى هم پس از جريان منى جارى و غدد ودى پس از جريان ادرار مترشح مىشود و غدد مذى در موقع شوخى با همسر و هيجان شهوت جنسى مترشح مىگردد و غدد منى در موقع مخصوص سيلان مىنمايد .
( 2 ) . در مورد آثار سوء ادرار دكتر « تومانيانس » مسيحى مىگويد : « ادرار داراى اسيد اوريك و مواد شيميايى ديگرى است كه اگر در روى پوست آلت بماند سبب سوزش آن مىشود و مخصوصاً اگر ادرار داراى ميكروبى مثل سوزاك و غيره باشد موجب توليد زخم شديد نيز مىگردد » ( نقل از آگهىهاى علمى ، ص 19 )
( 3 ) . وسائل الشيعه ( فى النواقض الوضوء ) ، حر عاملى ، ج 1 ، ص 278 .