خوردن سبزيجات شسته نشده از نظر قوانين بهداشت ، بسيار خطرناك به شمار مىرود . اگر چه اين قوانين بهداشت يكى دو قرن بيشتر نيست كه بشر به آن پى برده و ليكن در دستوارت اسلامى 14 قرن قبل همين دستور داده شده است . « 1 »
به همان اندازه كه مواد آلى و ازتى فساد آور در مدفوع كمتر از ادرار بوده ، قانونگذار مقدس اسلام ، نجاست مدفوع را از ادرار سبكتر شمرده ( محل پاك كردن ادرار فقط با آب پاك مىگردد ، اما محل مدفوع با آب و سنگ و كهنه و غيره پاك مىشود . شيء نجس به واسطه ادرار بايد دو مرتبه در آب قليل شسته شود ولى شيء نجس به واسطه مدفوع ، يك مرتبه كافى است ) .
خون
چنانچه قبلًا اشاره شد خون ، از مواد آلى حيوانى تشكيل شده و مواد ازتى فراوان دارد و كانون ميكروبها است به طورى كه اطباء براى تشخيص درد و پيدا كردن عامل اصلى مرض به تجزيه خون مريض متوسل مىشوند كه چه نوع ميكروبى در خون وجود دارد و غالباً تا ميكروب به خون نرسد ، شروع به فعاليت نمىكند . وقتى وارد گردش خون در بدن شد . تكثير پيدا مىكند و انسان را از پا در مىآورد . « 2 »
هامش
( 1 ) . رجوع شود به حليه المتقين مرحوم مجلسى ( عليه رحمه ) ، كه نقل روايت از معصوم مىكند كه در ظاهر ميوه ها زهر است ، آ نرا بشوئيد و بعد از شستن تناول كنيد .
( 2 ) . در زمانى كه شارع مقدس اسلام خوردن خون را منع شديد فرمود و آن را از نجاسات شمرد ، يك نفر در دنيا نبود كه اين ضررهاى خون را بداند و به اين حقايق آشنا باشد ، بلكه در آن زمان خون را مثل گوشت از جمله غذاهاى رسمى و بسيار مفيد مىدانستند و خون گوسفند و گاو و غيره را مىگرفتند و در روده ريخته روى آتش بريان كرده مىخوردند و آن را « علهز » مىگفتند . گوسفند را سر نمى بريدند كه مبادا خونش بريزد و از بين برود و به قتل صبر ( كشتن به صورت آهسته ) آن را مىكشتند - منع خوردن خون موجب نگرانى آنها شده بود و حكمى كه در سفر تثنيه توريه است باب 12 آيه 17 ولى خون را مخور و آن را مثل آب بر زمين بريز ، مؤيد فلسفه حرمت آن است .