اهميت نيت پاك و خالص در عبادات در آيات و اخبار بسيار وارد شده ، نظير آيه كريمهى : « و ما أمروا إلّا ليعبدوا اللَّه مخلصين له الدين » ؛ « 1 » « و به آنها دستورى داده نشده بود ، جز اين كه خدا را بپرستند در حالى كه دين خود را براى او خالص كنند . »
و همچنين احاديث : «
إنّما الأعمال بالنيّات
» ؛ « ولكلّ امرىء ما نوى
» ؛ و «
نيّة المؤمن خير من عمله » . « 2 »
در « نيت » علاوه بر قصد قلبى دو امر « واجب » و دو امر مستحب لازم است : دو امر واجب « قربت » و « خلوص » است ؛ چنانچه صحيحهى زراره در وسائل به اين مطلب صراحت دارد :
« عن ابي جعفر ( ع ) : لو انّ عبداً عمل عملًا يطلب به وجه اللَّه و الدار الآخرة و أدخل فيه رضا أحد من النّاس كان مشركا » . « 3 »
اگر بنده عملى انجام دهد و بخواهد به واسطهى آن رضاى خدا و سراى آخرت را به دست آورد ؛ و در آن ، خشنودى يكى از مردم را نيز داخل كرد ، مشرك است .
و امّا دو امر مستحب در نيت نماز : يكى « توجّه و حضور قلب » است ، و ديگرى « خضوع و خشوع » در نماز است كه توضيح آن به شرح زير است :
هامش
( 1 ) . بينه / 5 .
( 2 ) . اربعين شيخ بهائى ، حديث 37 .
( 3 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 67 .