و قرآن كريم مىفرمايد : « قل ما يعبأ بكم ربّي لو لا دعائكم » ؛ « 1 » « بگو پروردگارم براى شما ارجى قائل نيست اگر دعاى شما نباشد . »
نتيجه اينكه بايد هدف را بالاتر از مقاصد مادّى قرار داد و اكتفا به حاجات دنيا كردن از كوته نظرى و قصور همّت و مورد نكوهش قرآن است ؛ چنانچه مىفرمايد :
« فمن الناس من يقول ربّنا آتنا في الدنيا و ما له في الآخرة من خلاق » ؛ « 2 » « بعضى از مردم مىگويند : خداوندا ! به ما در دنيا ، نيكى عطا كن ولى در آخرت بهرهاى ندارند . »
كسى كه طالب آخرت نبوده و نخواسته و روى آن فعّاليت نكرده نصيب آخرت ندارد . به خلاف دستهى ديگر كه در مورد آنها مىفرمايد :
« و منهم من يقول ربّنا آتنا في الدنيا حسنة و في الآخرة حسنة و قنا عذاب النّار * أولئك لهم نصيب ممّا كسبوا . . . » ؛ « 3 » « و از آنان كسى است كه مىگويد : « ] اى [ پروردگار ما ! در دنيا به ما نيكى ، و در آخرت ] نيز [ نيكىنما ؛ و ما را از عذاب آتش حفظ كن . آنانند كه از دستاورد ( دعاي ) شان ، بهرهاى برايشان مىماند و خدا حسابرسى سريع است . »
اين دسته چون طالب آخرت بودند و فعّاليت داشتهاند از آخرت نصيب دارند .
هامش
( 1 ) . فرقان / 77 .
( 2 ) . بقره / 200 .
( 3 ) . بقره / 201 و 202 .