نتايج سودمند گرفتهاند ، تا آن جايى كه دكتر « الكسيس كارل » تصديق مىكند كه چقدر از بيماران لاعلاج كه به وسيلهى نيايش و توسّل ، سريع معالجه مىشوند .
« طنطاوى » در تفسير جواهرش شرحى از معالجات شگفت آور « موسيو گوته » ، به وسيلهى تلقين نقل مىكند ، با اين كه تحصيل طب نكرده بود به وسيلهى تدابير روحى و عرض نيايش و تلقين به نفس در بيماران ، معالجات حيرت آورى داشت كه دانشجويان پزشكى متحير شده نزد او مىآمدند و شاگردى او را مىكردند ، در جلد اوّل اين كتاب در پسيكوتراپى مطالب مناسبى بيان شد .
در روايت حماد بن عيسى ، حكايت شده كه حضرت صادق ( ع ) فرمود :
« ادع و لا تقل : قد فرغ من الأمر ، فانّ الدعاء هو العبادة » ؛ « 1 »
« يعنى دست از دعا و نيايش بر ندار و مگو آنچه مقدّر است مىشود و دعا تأثيرى ندارد ، زيرا كه دعا عبادت است و از جانب خدا به آن امر شده است . »
و در روايتى ديگر از او نقل شده :
« إنّ عند اللَّه عزّوجلّ منزلة لا تنال إلّا به مسأله » ؛ « 2 »
« در نزد خداوند براى بنده منزلت و مقامى است كه نمىرسد به آن مقام ، مگر به وسيلهى نيايش و اظهار نيازمندى و عرض حاجت نمودن . »
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 34 ، ح 2 .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 34 ، ح 1 .