2 . « ربّنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هديتنا و هب لنا من لدنك رحمة » ؛ « 1 » « پروردگارا ! دلهايمان را بعد از آن كه ما را هدايت كردى از راه حق منحرف مگردان ! و از سوى خود رحمتى بر ما ببخش ، زيرا تو بخشندهاى ! »
3 . « إنّ في خلق السماوات و الأرض و اختلاف الليل و النهار لآيات لاولى الألباب * الذّين يذكرون اللَّه قياماً و قعوداً و على جنوبهم . . . » ؛ « 2 » « مسلماً در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و رفت شب و روز ، نشانههاى ( روشنى ) براى خردمندان است ؛ همانها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته ، و آنگاه كه بر پهلو خوابيدهاند ياد مىكنند . »
4 . « ربّنا ظلمنا أنفسنا و إن لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخاسرين » ؛ « 3 »
« پروردگارا ! ما به خويشتن ستم كرديم و اگر ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى ، از زيانكاران خواهيم بود ! »
5 . « لا إله إلّا أنت سبحانك إنّي كنت من الظالمين * فاستجبنا له . . . » ؛ « 4 » « ( خداوندا ) جز تو معبودى نيست ، منزهى تو ، من از ستمكاران بودم ، ما دعاى او را به اجابت رسانديم . . . »
هدف از دعا و نيايش رسيدن به اميال و هواهاى نفسانى و شيطانى نيست ، بلكه غرض اصلى ، حصول قرب و رابطهى بين عبد و معبود و احساس فقر
هامش
( 1 ) . آل عمران / 8 .
( 2 ) . آل عمران / 190 و 191 .
( 3 ) . أعراف / 23 .
( 4 ) . أنبياء / 87 و 88 .