بيان فرموده است .
آتش ، چهرهء واقعى و باطنى خوردن مال يتيم به ستم مىباشد و آنكه اموال ايتام را به ظلم تصاحب مىكند در واقع آتش اندوخته و از آن استفاده مىنمايد .
سعير نيز بهمعناى آتش برافروخته شده است ، يعنى آكلين اموال يتيمان و تعدّى كنندگان به حقوق آنها در قيامت با تجسّم گناهشان كه بهصورت آتش ظاهر مىشود ، در شعلههاى برافروخته شده وارد خواهند گرديد .
در آيه ذيل از اكل مال يتيم به « حوب » تعبير شده است ، حوب يعنى نيازى كه منجر به معصيت انسان مىشود .
« وَ آتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ وَ لا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ إِنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً »
« 1 »
عواقب سوء دنيوى
تعدّى به حقوق ايتام ظلم است و مانند هر ستم ديگرى عقوبتى دنيوى دارد و اولين اثر ستم به ايتام ديگران ، مقابلهء بهمثل و تعدّى به ايتام ظالم است .
قرآن كريم به اين مهم در آيه شريفهء ذيل اشاره فرموده است :
« وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً »
« 2 »
براى پرهيز از تعدّى به حقوق ايتام مىبايست به فرزندان خود نگريست و
هامش
( 1 ) - ( نساء - 2 ) اموال ايتام را به آنها بازگردانيد و اموال بد خود با خوب آنها را مخلوط نكنيد و از آن نخوريد كه گناه بزرگى است .
( 2 ) - ( نساء - 9 ) كسانى كه اگر فرزندانى ضعيف بجاى گذارند از آينده آنها مىترسند ، بايستى از ستم در مورد ايتام ديگران بترسند ، بنابراين از مخالفت خدا بپرهيزند و با ايتام ديگران با نرمى و ملايمت سخن گويند .