نمىيافتند .
در تشبيه ديگر ، زندگى منافقان به شبى تاريك و بارانى در بيابان تشبيه شده كه ناگهان برقى مىجهد و صداى مهيب رعد فرا مىرسد و انسان بىپناه و هراسان هم از يافتن راه نااميد است و هم از رعد آسمان و باران پرپشت در امان نيست .
« أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ فِيهِ ظُلُماتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ مِنَ الصَّواعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَ اللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ »
« 1 »
اين دو تشبيه بىارتباط باهم نيستند چرا كه در مثال اول شخص منافق و در مثال دوم محيط هراس آور او كه با رعب و وحشت همراه است تشبيه شده است .
اوصاف منافقان در قرآن
در دو سورهء بقره و منافقون اوصافى براى اهل نفاق ذكر شده است . بيان اين اوصاف براى شناسائى ماهيّت اهل نفاق لازم است .
1 - دروغ
دروغگوئى وصف ذاتى منافق است ، بهطورىكه بدون آن نفاقى محقق نمىشود . آنها نزد مؤمنان ، خود را مؤمن مىخوانند و هنگامى كه با دوستان خود مىنشينند به ايمان مؤمنان تمسخر مىكنند .
« وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ »
« 2 »
قرآن كريم به اين وصف منافقان تصريح نموده و مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - ( بقره - 19 ) يا چون بارانى كه در شب تاريك توأم با رعد و برق بر آنان ببارد و آنها از ترس مرگ انگشت بر گوش خود گذارند تا صداى صاعقه را نشنوند و البته خداوند بر كفار احاطه دارد .
( 2 ) - ( بقره - 14 ) و هنگامىكه با مؤمنان برخورد مىكنند مىگويند : ما ايمان آوردهايم ، و آنگاه كه با رؤساى خود مىنشينند مىگويند : ما با شمائيم و به آنها تمسخر كردهايم .