يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ، فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ »
« 1 »
ديگر از شروط انفاق اين است كه از مال حلال باشد .
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« انَّ اللَّهَ طَيِّبٌ لا يَقْبَلُ الَّا الطَّيِّبَ وَانْ يَكُونَ مِنْ اكْرَمِ ما يَمْلِكُهُ » « 2 »
امّا اگر ثروتى كه انفاق مىشود از راه حلال به دست نيامده باشد ، نه تنها انفاق آن ثوابى ندارد بلكه از جهات متعدد چون تصرف در مال غير ، مشغول نمودن ذمه براى غير ، اجازه تصرف فقير در مال ديگران ، تهيهء ملبوس و مأكول و مشروب حرام از سوى فقير ، حبس مال مردم و رد ننمودن آن و . . . حرام بوده و مورد نكوهش شديد آيات و اخبار مىباشد .
امام كاظم عليه السلام به داود صرمى مىفرمايد :
« يا داوُدُ انَّ الْحَرامَ لا يَنْمى وَانْ نَمى لَمْ يُبارَكْ لَهُ فيه ، وَما انْفَقَهُ لَمْ يُؤْجَرْ عَلَيْهِ وَما خَلَّفَهُ كانَ زادَهُ الَى النَّارِ » « 3 »
امام صادق عليه السلام كسى را مشاهده فرمود كه دزدى مىكند و همهء آنچه را كه دزديده است ، مىبخشد و انفاق مىنمايد .
حضرت از وى علت عملش را سؤال كرد ، او در پاسخ اين آيه شريفه را تلاوت
هامش
( 1 ) - ( بقره - 264 ) اى مؤمنين ، بخششهاى خود را با منّت گذاشتن باطل نكنيد ، عمل كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مىكند و به خدا و رستاخيز ايمان ندارد مانند افشاندن بذر بر قطعه سنگى است كه بر آن قشرى از خاك باشد ، با آمدن باران خاك شسته شده و بذرها از بين مىروند و آنها چيزى بدست نمىآورند ، خداوند كفار را هدايت نمىكند .
( 2 ) - خداوند پيراسته است و جز پيراسته را نمىپذيرد و نيز آنچه كه انفاق مىشود علاوه بر پيراستگى بايستى از بهترين اموال باشد .
( 3 ) - مال حرام رشد نمىكند ، اگر بكند مبارك نيست و بركت ندارد ، و كسى كه از آن انفاق كند بهرهاى ندارد و آنچه كه باقى مىماند ، توشه آتش او خواهد بود . ( وسايل الشيعه - جلد 12 - صفحه 53 ) .